Dit verhaal gaat over de grote liefde uit je jeugd. Die liefde komt nog één keer terug in je leven. Ook al is de aftakeling al begonnen.

Jitske Zonderland is aan het dementeren. Haar man wil dat ze nog één keer  haar eerste liefde ontmoet. Hij gaat dat regelen en belt naar Brazilië waar Jaap Jonker woont. Jaap en Jitske hebben elkaar ontmoet op het ijs in de winter van 49-50.

Bijna zestig jaar later zijn ze nog één keer samen. Ze herinneren zich voor de laatste keer hun eerste liefde. Deze keer moeten ze zich verbergen voor de verpleging in plaats van voor de ouderts van Jitske. De dementerende Jitske is weer even helder, weet weer even hoe het was.

Carel Donck schrijft niet alleen heel onderhoudend en beeldend over de liefde, maar ook over het schaatsen, waardoor je een perfect beeld krijgt van het schaatsen en de kou. Voor je het weet zet je de muziek van Nynke Laverman op, om de sfeer van Friesland en de liefde nog langer vast te houden.

Deze roman verdient alle lezers van Gerbrand Bakker en Anna Enquist, want Donck is zelfs een plot niet vergeten. Een mooi alternatief als er dit jaar weer niet geschaatst kan worden op natuurijs.