Tijdens een van de bezoeken aan haar vader in het ziekenhuis van St. Petersburg vertrouwt hij haar toe dat hij niet zeker weet of hij wel haar vader is.

De zoektocht naar de waarheid achter de stille moeder begint. Ze probeert ook ook in gesprekken met haar altijd stille moeder achter de gebeurtenissen in het verleden te komen, meestal achter een grote pan soep van aardappelen en groente.

Ariëlle Kornmehl weet het verhaal van Loenia zo te schrijven dat je wel mee moet leven en voelen. In hele eenvoudige, zeer heldere, beschrijvingen krijg je als lezer een goed beeld van het leven en wonen in St Petersburg en de gebeurtenissen die plaats hebben gevonden in het verleden. Dit boek is een zoektocht naar de liefde tussen moeder en dochter. Loenia vindt de vermoedelijke ontrouw van haar moeder lastig, misschien juist omdat ze zelf ook gevoelens heeft voor een collega op haar werk.

Aangrijpende literatuur, waar de lezer nadat hij of zij de laatste bladzijde heeft  gelezen, nog wel over na moet denken.