'De koning is dood, leve de koning'. Een waarheid als een koe of als een leeuw in mijn geval, want ik raakte goed vertrouwd met dit gezegde tijdens The Lion King. The Lion King was de eerste grote musicalproductie waar ik in stond. Voor mij als zanger betekende TLK in vele opzichten een kennismaking met het musicalvak. Ik had verschillende tracks (zeg maar spellijnen/rollen in het ensemble). Zo was ik bij een normale gang van zaken tijdens een show onder andere savanne-vegetatie, wildebeest, hyena en koorzanger. Daarnaast was ik understudy Pumbaa, het vlaamssprekend zwijn, en understudy Simba, een mooie rol die ik ook mocht spelen in de allerlaatste show van TLK.

Naast de druk(te) van de verschillende rollen viel er meer te wennen. Ik denk aan afgelopen week. Toen hoorde ik Connie Breukhoven na afloop van een musicalpremière zich verspreken in een interview. Ze zei, dat het haar wel zwaar leek, om acht dagen in de week te werken. Ze bedoelde natuurlijk acht shows in de week, maar geloof me, wanneer je dit een tijdje doet, dan voelt het soms als acht dagen.

Wanneer je de musicalwereld in stapt, beland je in een soort roes. Alles draait om slechts een ding... De show. Logisch, want de theatergast betaalt een aardig bedrag voor een professionele musical. Acht shows in zes dagen. Dat betekent één dag in de week (maandag) vrij. Op die maandag moet je bijkomen van de laatste shows en je moet alle dingen doen waar je de rest van de week geen tijd voor hebt. Met het tekenen van 'Het contract' zeg je een groot deel van je sociaal leven vaarwel. Niet omdat het moet, maar simpel omdat je er geen tijd voor blijkt te hebben. Je leeft voor de productie en voor de theaterbezoeker, die soms met een attentie op je staat te wachten bij de AU (het doet niet pijn, de artiestenuitgang), dan met je op de foto wil en dat doe je natuurlijk graag. Het geeft een bevrijdend gevoel wanneer je dat even kunt onderbreken, maar hey 'De Koning is dood, lang leve de koning...'

Na TLK stond ik al gauw in een andere grote productie - Tarzan. Ik had een energieke rol, die van Tark, die ook behoorlijk veel van mijn fysiek vergde. Mijn collega's zullen het beamen: Het musicalvak is topsport, goed voor je vorming en doorzettingsvermogen, waardoor je als artiest en als mens sterker en zelfverzekerder wordt. Ik heb veel gezien, geleerd en vrienden gemaakt.

Het showeinde van Tarzan kwam en na zes jaar Circustheater was het best even wennen thuis. Ineens had ik tijd om te hangen op de bank, weekend, tijd voor vrienden en geen applaus wanneer ik buig voor de vaatwasser...

Ondertussen staan nieuwe verplichtingen te wachten, want tja 'De koning is dood, lang leve de koning'.

Tot ziens in het theater!
Clayton Peroti

De AVRO is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de column.