'Jullie snappen helemaal niets van architectuur!'. Dat was het verwijt dat Zaha Hadid (Bagdad,1951) vroeger geregeld maakte aan degenen die haar futuristische ontwerpen negeerden. Vanaf het allereerste begin zocht de in Irak geboren en in Londen opgeleide architecte de confrontatie: met collega's, cliënten, stadsbesturen, landen. Hadids vaste fotografe, Helène Binet, ziet het als een kracht: 'Om iets te bereiken in het leven, moet je lastig zijn, moet je druk uitoefenen. Dat heeft niets te maken met gebrek aan respect voor anderen, want dat heeft Zaha in grote mate. Maar ze is veeleisend.' Het bezorgde Hadid - een imposante, exotische, vaak in elegante Yohji Yamamoto gewaden gehulde verschijning - de reputatie van diva. Maar het bracht haar ook aan de top.

Het succes heeft Hadid echter allereerst aan haar talent te danken. Lang voordat ze iets gebouwd had, verwierf ze zich een reputatie met haar colleges in architectuurtheorie. Na jaren vechten kwam haar doorbraak in 1994 met het brandweerstation dat ze ontwierp voor meubelfabriek Vitra in Zwitserland. Het gebouw met zijn hoekige, scherpe vormen verraadt Hadids bewondering voor het Sovjet constructivisme. In de loop der jaren en met de komst van het succes veranderde haar stijl. Vormen werden steeds ronder en vloeiender en tegenwoordig oogt haar architectuur zo 'vloeibaar' dat het wel lijkt alsof die uit een fles gegoten is.

Inmiddels is Zaha Hadid een merknaam. Haar in Londen gevestigde team van meer dan driehonderd medewerkers ontwerpt niet alleen architectuur, maar ook meubels, gebruiksvoorwerpen, schoenen en zelfs een auto. Zaha Hadid is gearriveerd.

Regisseur: Horst Brandenburg
Een coproductie van BRB Filmproduktion en AVRO

Zondag 8 maart 2009, 18.15 uur, Ned. 2